Eerst ging het nog wel maar toen kwam gisteren mijn zus met een kast aan sjouwen. 'Deze is voor je verjaardag!!!!' Natuurlijk wist ik dat die kast naar mij toe zou komen, mijn zus krijgt een nieuwe en wilde de 'oude' aan mij doen - voor mijn verjaardag, zeg maar.
Eerst moest de 'oude' kast leeg en van z'n plek.
Heel m'n hut op z'n kop. Overal boerenbont, fotoboeken, spelletjes en dan nog de 100.000 andere rotzooitjes die je door de loop van de jaren in zo'n open boekenkast even weglegd.
En achter de kast was het natuurlijk een vieze spinnenrag bedoeling. Geen probleem,... een beetje handige huisvrouw heeft zoiets toch weer zo onder controle...
De spelletjes die uit de vorige kast kwamen had ik even tegen de muur opgestapeld, eerst stonden ze op verschillende plekken in de kast - maar vooral veel bovenop de kast, tot aan het plafond toe opgestapeld. Een vervelend gevoel bekroop me toen ik bedacht dat we op de nieuwe kast geen spelletjes meer zouden zetten. Waar laat ik dan toch al die spelletjes die nog te leuk zijn om weg te doen???
Daar begint een 'oud' probleem weer op te spelen. Ik kan zo slecht dingen wegdoen. Ik lijk sprekend op mijn vader die ook zijn hele leven zo'n soort 'malle pietje' is geweest. De schuur altijd zo vol - de fiets kon er haast niet meer bij.
In de slaapkamers is ook geen optie want die zijn allemaal te klein of te vol???? en een zolder hebben we niet...
In onze slaapkamer is ook totaal geen ruimte, die zit tot het randje aan toe vol. Ik denk dan steeds bij dingen die ik in mijn handen heb dat ik het niet meer ga gebruiken maar kan het dan toch slecht weg doen omdat het nog goed is. Om niet goed van te worden. Soms zet ik eens wat op marktplaats en heel af en toe ga ik een dagje op de rommelmarkt staan. Maar daar heb ik al in geen jaren zin meer in.
Dus nu moet ik van mezelf de boel aan kant maken en eens goed uitzoeken. Een soort 'uurtje per dag methode' ga ik invoeren. Iedere dag een serieus uur aan de gang, me niet laten afleiden door een goed boek of een gezellig telefoongesprek. Dan gewoon de tijd even stil zetten en na het 'geleuter' de tijd weer verder laten lopen. Niet bij het stapeltje foto's die stuk voor stuk gaan zitten bekijken of alle brieven die ik in mijn jonge jaren kreeg nog eens nalezen... zucht...
De kast in de huiskamer is weer op orde - op het stapeltje ernaast na, en het superhoge voorraadje spelletjes staat nog steeds tegen de muur opgestapeld.
Vanavond komt er iemand op ons verzoek om wat zaken te laten berekenen. Kunnen al onze aangevraagde offertes ook worden uitgevoerd??? Het huis is deels netjes en die man kan in een oogopslag zien dat het te vol is te klein is... Hij vindt het vast een fijn plan om er 'iets' op te bouwen??? En misschien is die man wel gecharmeerd van een gezellig potje 'boer zoekt vrouw, master mind of pinguin panic'???
