Verjaardagskado papa deel 2

Het begon met ballonen met geld - een paar dagen winkelen en uiteindelijk waren daar een paar dozen met spullen die op de één of andere manier in elkaar zouden moeten passen...




Het ziet er ingewikkeld uit en is ver boven mijn pet... dat ik een man heb die dat allemaal wel kan is wel weer makkelijk, kan ik lekker bloggen enzo... whahahaha





Hier begint het op iets te lijken wat ik ook begrijp



En dit is het eindresultaat van alle inspanningen van papa om zijn verjaardagskado in elkaar te knutselen en ondertussen staat de pc weer op de plaats waar hij hoort en niet meer midden in de huiskamer.


En hij is supersnel - wellicht ben ik nu eerder klaar met bloggen en bloggenlezenreageren... dat zou welkom zijn... dus misschien ook een beetje een kadootje voor mij???

De kadootjes voor papa deel 1...

Zo'n speciale dag begint natuurlijk met een traditionele borrel ...




de naam zegt genoeg over de smaak en kwaliteit...

Dan eerst de zelfgemaakte kadootjes op het 'bloggetje' van mama...



Lente houdt wel van een fantasiegirafje...

De traditionele pop die iedereen al 100x heeft gemaakt met hama hier een beetje opgeleukt met een glimmertje... en natuurlijke die fijne brede glimlach van popje blauwe maillot zonder handen... oja,... vergeten...

Hartjes voor papa van zijn meisjes...

Roos als paardenfan had ook een steentje bijgedragen... niet alleen een paardensteentje maar zelfs een glimsteentje erbij...

En dit is dan het niet zelfgemaakte kadootje waar de inhoud van de ballonnen in werd gedaan...
maar dat duurde maar een kort dagje - toen was de portemonnee leeg en zelf leger dan hij zou moeten kunnen zijn...

En wanneer alles af is zal ik dat laten zien over een lief nachtje slapen...

Er is er één jarig...

Er was bij ons op Hemelvaartsdag een feestje...



Om het een beetje extra feestelijk te maken hadden wij, om papa te verrassen, een paar ballonnetjes opgeblazen. Net zoveel als papa oud jong werd.



En papa was helemaal blij met al die ballonnen, die hij 's morgens voordat de visite kwam mocht stuk maken...



...omdat zijn kadootje erin verpakt zat en dat leuke kadootje deels zelfgemaakt en deels niet paste niet in die ballonnen...



Gelukkig werd voor de oorvriendelijke vorm gekozen om de ballonnen stuk te krijgen met een schaar. Want zóvéééééééééééél ballonnen moesten worden geopend...

...en uiteindelijk zag de stapel er zo uit - alles stuk en helemaal leeg gehaald...
...en na een lief nachtje slapen komt het kadootje in beeld - hoop ik -

In de schaduw zitten...

Al enige tijd zit ik niet lekker in mijn vel.

De tijd is te strak, ontspanning gaat daardoor moeizaam en vermoeidheid slaat toe.

Ik dacht nog dat het te maken had met drukker zijn dan goed voor me is. Is het een leeftijdsding of ben ik zo toe aan een heerlijke lange vakantie. Dat laatste zowiezo.

Gisteren kwam ik voor mijn halfjaarlijkse controle bij de nefroloog en daar bleken niet alle onderzoeksresultaten naar wens te zijn. En hoewel ik weet dat het een beetje raar klinkt... Ik werd daar helemaal blij van!!!

Het ligt niet aan mijn leeftijd, voorjaarsmoeheid, het 'ikhebstressvoordevakantiesyndroom' of iets in die geest. Ik zit gewoon te laag met medicatie... Al langere tijd op zoek naar de bodem en afbouwen zolang het goed gaat. En het gebruiken van medicijnen stoort me niet meer, die fase heb ik al gehad.

Nu weet ik waar de bodem van de medicatie is. Ik heb hem onlangs gepasseerd...

Met een helemaal blij en tevreden gevoel kijk ik er naar uit om weer de draad van een paar dingetjes op te pikken. Bloggen en reageren op geblog, energieker voelen, huishouden, met plezier aan het werk, genieten van de zon, etc.

Let op:

IK KOM UIT DE SCHADUW EN LOOP ZO WEER IN DE ZON!

Dat je 't maar weet...

Trouw aan jezelf...

Ik las dit en bedacht dat ik dat wilde delen met anderen.


Iets zeer kostbaars in je leven is je identiteit, je eigen persoonlijkheid. Je bént iemand. Mens met eigen gezicht, een eigen ziel. Zoals jij 'ik' zegt, zegt niemand 'ik'. Zoals jouw naam klinkt, klinkt niemands naam.

Je identiteit is je grootste bezit. Het is je verschijningsvorm, je gestalte in deze wereld. Je staat of valt ermee. Zonder identiteit ben je nergens. Naamloos, mens zonder gezicht.

Het is van levensbelang dat je je identiteit weet te bewaren. Dat je trouw bent aan jezelf. Evenals het van levensbelang is, dat je je steeds meer ontplooit -ontplooit in je specifieke gestalte. Je bent wie je bent, en juist daarom kun je nog veel duidelijker, nog veel mooier worden. In wat jou zo kenmerkt en siert, kun je een sterke groei doormaken.

Trouw zijn aan jezelf -het is niet altijd even gemakkelijk. Er is veel, dat je van jezelf kan vervreemden. Meestal gaat het om een sluipend proces. Des te meer dien je op je hoede te zijn.

Om te voorkomen dat je jezelf kwijtraakt, moet je telkens weer bij jezelf te rade gaan. Wie ben ik, wat wil ik, wat was ook al weer de bedoeling? Op deze manier kun je situaties vermijden, waarop je innerlijk niet berekend bent. Situaties, die je dwingen tot ingrijpende aanpassingen. Misschien leveren deze situaties je een bepaalde winst op, maar groter is het verlies. Je verliest jezelf. Blijf wie je bent, en word steeds méér wie je bent. Jij - je bent zo de moeite waard.


Tekst: Hans Bouma.

Rood met witte stipjes

Vandaag ga ik vertellen dat Ilse van Rood met witte stipjes een bijzonder leuke en bijzondere give-away actie heeft. Ik heb eens wat besteld bij haar webwinkeltje: Rood met witte stipjes waar ze de meest leuke dingetjes verkoopt. Nadat de betaling rond was kreeg ik in 'no time' mijn bestelling binnen. Daar had ze als extraatje nog een leuke verrassing bijgesloten.

Nu heeft ze een helemaal goede give-away actie met appeltjesstof van koka. Helemaal goed, ik zie al één van de meisjes met een leuk appeltjesrokje lopen. Maar eerst even winnen...

Misselijke moederdag...

Dit jaar met moederdag heb ik gewerkt tot half negen 's morgens. Dat is dan altijd een beetje jammer omdat ik vreselijk kan genieten van ontbijt op bed. Hoewel,... ik me al een paar dagen een beetje ziek, zwak en misselijk voelde. Vooral erg misselijk. Iedere keer wanneer ik wat had gegeten of gedronken golfde de misselijkheid door mijn lijfje. Die nacht heb ik op het werk een emmer binnen hand bereik gehouden. Toen ik tegen negenen thuis kwam waren de kippetjes al op maar papsie lag nog lekker te ronken in zijn mandje.
De kinderen waren enthousiast en door het decibelniveau was papsie in 'no time' beneden.
Er werd wat gesmoest en stiekem gedaan en ik moest me erg geduldig gedragen.



Lente had een envelop van school. De voorpret droop van haar gezicht af... In de envelop zat een rebus die ik moest oplossen. Lente ging het nakijken en ik kreeg een krulletje...
Ik moest de opdracht uitvoeren en ik rekende 'min of meer' wel op een lekkere doos chocolade...
Vooral wanneer je steeds misselijk bent zal dat goed bevallen...
In de koelkast kwam de geur van paprika's me tegemoet stond een mooi ingepakt kado. Qua afmeting kon het doorgaan voor een doosje chocolade.
Bij het uitpakken viel me het schaterlachen van de oudste twee en het spannende gezichtje van Lente me op.



Daar was een prachtig zelfgemaakte spiegel!!! Ik was daar erg opgelucht over blij mee. Gelukkig geen eten!!!



Ik kreeg ook een mooie broche waar Roos teleurgesteld over was omdat ze iets heel moois had gemaakt maar tijdens het strijken had de juf een missertje en legde de hama naar eigen inzicht weer terug die ik vandaag voor de derde dag draag.



En als laatste nog een prachtige mand met hyacinten nog volop in knop.

De dag verliep verder rustig. 's Morgens naar mijn moeder waar ik de tijd half kotsend heb uitgezeten. Na het bezoek aan mijn moeder ben ik lekker in mijn mandje gekropen, dit jaar liet ik het bezoek aan mijn schoonouders over aan man en kinderen.

En nu gaat het wat beter. Ik heb een weekje vakantie en het rustige tempo doet me goed. Rustig eten, bewuste keuzes maken en 's morgens wat langer in bed is heerlijk. En volgende week gaat het vast allemaal weer een stuk beter...