De 'grote' dag...

Ergens in januari was het dan zover. DE GROTE DAG!!!!!!
De dag dat de zon niet schijnen wilde en de regen niet wilde stoppen.

Hoe ons huisje eruit ziet voordat de grote verbouwtruuk is toegepast.

De wanden en de trap liggen te wachten op het gras totdat ze naar de plaats van bestemming worden gebracht.

De zo liefdevol volgekliederde muur verdwijnt uit het huis... (zie vorig blogje).

Door de hijskraan was geen verkeer meer mogelijk bij ons in de straat - zo maak je vrienden.

De regen bleef maar stromen...

Er komt weer een muur bovenop ons huisje

Het dak zit er nu op en de dakdekker is aan de gang.

Vanaf deze dag heeft ons huis dus drie etages!!!

En hoe dat verder verloopt en bevalt zit nog in de pen...

Voor de verbouwing...

Na een langere rustperiode en een trage genezing van de elleboog eindelijk weer eens aan het bloggen. Ik heb het toch wel een beetje gemist moet ik zeggen. Ik heb wel regelmatig gelezen maar was nauwelijks in staat te reageren
Ik zit in een stoffige omgeving op hoekje van de bank, het begin van een verslagje over de verbouwing te maken. Iets anders is in dit huis niet te doen op het moment. De dag is gevuld met koffie zetten voor de werklui, stofhappen en hoestbuien overleven.
Ter voorbereiding op de grote verbouwing moest eerst de kastenwand leeg en in dozen. Fijn opgestapeld tegen de wand in onze slaapkamer.



Op het bed nog een paar manden met schone was - waar ik niet meer aan toekwam om dat nog even te vouwen en/of strijken. Dan maar en plasticje erover en de volgende keer komt dat weer aan de beurt. (Had het natuurlijk ook in dozen kunnen stoppen - dan had niemand dat gezien.)




De dag voordat de muur er uit zal worden gezaagd mogen de kinderen hun hart ophalen met tekenen op de muur. Lente maakt een vrije interpretatie over hoe het huis gaat worden na de verbouwing. Het kleine hoekje op de tweede verdieping is haar toekomstige slaapkamer. Een hele vooruitgang qua oppervlakte...





Met z'n drieën lekker aan de gang...





Roos en Lente bespreken het kleurgebruik...





Het uiteindelijke resultaat. (Nu alleen nog even de kinderen inpeperen dat tekenen op de muur éénmalig was en zeker op nieuwe muren niet meer mag...)

Wordt vervolgd...

Shame on me...

In periodes dat ik me een beetje 'strak in de tijd' voel heb ik een uitermate overzichtelijk en bevredigend systeem voor de administratieve dingetjes van het leven...
Zo heb ik ook de laatste 3 weken weer een feilloos systeem gehanteerd. Altijd handig terug te vinden wat je zoekt, gewoon op de eettafel, lekker binnen handbereik.

Niet alles wat ik in handen krijg komt op de stapel - neeeheee - er zit een echt systeem in. Alleen de dingen waar ik nog wat mee moet gaan op de stapel. Dus niet zomaar alle folders - alleen die folders waar wat in staat waar ik belangstelling voor heb komen natuurlijk in aanmerking. En wanneer ik dan na een week of drie die stapel door worstel kan gewoon de helft al in de papierbak. Die aanbiedingen uit die folders zijn allang niet meer geldig!!!

Om een héééééééél lang verhaal een beetje kort te houden - in deze stapel kwam ik de PIF tegen die ik zou versturen naar haar en haar. Shame on me!!!
Ik dacht dat het zelfgemaakte werkje van mij niet in de smaak viel - had er verder helemaal geen reactie op gehad of niets. Maar nu gaat het morgen in de brievenbus op het postkantoor. En wanneer ik dan niets hoor van de PIF, dan weet ik zeker dat het niet in de smaak viel...
Dus... Huize Steen en Astrid... het komt er aan!!!







En ja,... je hebt het goed gezien - de bovenste envelop is een blauwe...



Maarreh, nu jullie aan het woord. Hoe houden jullie de eindeloze stapels papier die via de brievenbus in je huis belanden in een overzichtelijk systeem??? En hoe doe je dat in periodes dat de tijd je te strak zit?


Ik kan wel een passende tip gebruiken...

Voor het eerst in mijn leven... inhaken...

Deze zomer na het afronden van het topje van mijn dochter, hier schrijf ik er over, had ik geen haakwerkje meer te doen. Gelukkig had ik nog een tasje met wat restjes katoen bij me. In een tijdschrift zag ik een foto van een ingehaakte hanger.

Een beetje grof gehaakt maar helemaal leuk. Helemaal passend in de sfeer van de omgeving.

En een stap voor stap werkbeschrijving...

Toevallig nog wat leuke kleurtjes bij elkaar kunnen scharrelen in roodtinten.

Op een rijtje ziet het er zo uit...

De kledinghanger vinden had nogal wat voeten in aarde... Op je vakantie adres zijn geen houten hangers op voorraad meestal zijn er er maar twee hangers per kast... en als ze er al waren - waren ze natuurlijk niet voor mijn gebruik -. Gelukkig gaan wij op vakantie in een regio waar kofferbakmarkten schering en inslag zijn. In de regio waar wij wonen bestaat dat niet eens - zijn er traditionele rommelmarkten.

We waren dus bij de kofferbakmarkten gebleven... Iedere dag is er wel ergens een kofferbakmarkt of iets anders waarbij men de klep van de auto open zet - hun hele hebben en houwen op straat mikt op een kleedje en het verkopen kan beginnen. Ik kan me daar ook nooit beheersen - de oude zooi van een ander is altijd leuker dan eigen oude zooi - maar moet er rekening mee houden dat al het gekochte ook weer mee naar huis moet, samen met de vakantiebagage. En dat is een beetje een lastige, zeker in combinatie met een partner die altijd alles oude zooi vindt en het liefst alles lekker weggooid. Maar gelukkig had ik deze keer een goed doel - een houten kledinghanger!!!

Best een beetje lastig - er waren er heel veel maar allemaal met kleding erop die naar mottenballen rook - en daar zat niets naar mijn gading bij. En het wilde ook niet lukken een hanger te kopen zonder het kledingstuk.

Tot,... er zo'n alleraardigst oud manneke krom gegroeid over zijn kleedje mij een hanger gaf. Hij zei dat hij niet aan kon zien dat niemand mij een hanger wilde verkopen en hij zou het goede voorbeeld geven. Want... wat je zaait zal je oogsten... zei hij een beetje harder zodat veel mensen het horen konden...

Natuurlijk ben ik in de periode daarna nog een aantal malen bij die man wezen 'shoppen'. Bij zulke bijzondere mensen kan je toch ook gewoon niet wegblijven???

In de vakantie, willekeurig, de kleurtjes aan elkaar gehaakt met vasten tot het werkje om de kledinghanger zou passen en vastgenaaid. Ik ben er helemaal blij van geworden!

Bij thuiskomst er snel een jurkje aangehangen om te kijken hoe dat zou staan en hangen. Het staat erg leuk en het hangen is ideaal, die ellendige bandjes van jurkjes en rokjes glijden er ten minste niet steeds weer af.

Later nog met andere katoenrestjes deze kinderhanger omgehaakt. Leuk om te doen en leuk om te zien. Zo kom ik ook weer eens van de restjes af.

De grote vraag die nu speelt is: Waar haal ik van die leuke oude houten hangers vandaan??? Die kinderhangers kan je overal wel krijgen maar die oude grote houten kledinghangers zijn volgens mij van de aardbodem verdwenen...

Wie heeft er een goede tip voor mij waar ik ze vandaan kan halen???

Is er nog iemand die belangstelling heeft naar de PIF actie waarover ik hier schreef??? Opgeven kan nog - alleen de eerste drie doen mee .- Dus kunnen er nog twee bij...

60 jaar getrouwd...

Vandaag zijn mij schoonouders 60 jaar getrouwd!!!

Afgelopen zaterdag was er een leuk etentje met de hele familie.

Het halve restaurant werd in beslag genomen door ons gezelschap: schoonouders, 8 kinderen met partner, 16 kleinkinderen en 6 achterkleinkinderen.

Een hele bijzondere gebeurtenis - zo lang bij elkaar en nog in goede gezondheid...

We hebben genoten!!!

Pay It Forward

Ik deed mee aan de PIF bij haar.

Enige tijd geleden kreeg ik een envelop met een luchtje eraan...





Na ongeduldig de envelop open te hebben geknipt viel mijn oog op een mooie kleurencombinatie in een soort cellofaan. Iets met een roze strikje... met witte stipjes...




Het is een hartje gevuld met lavendel uit haar eigen tuin. Ik ben er erg blij mee en wil haar daarvoor heel hartelijk bedanken. Sorry dat de reactie even op zich liet wachten - maar nu ga ik ook van start!!!

Het hartje hangt aan de kast bij Lente en zij is er superblij mee ik ook - en het ruikt ook nog eens heerlijk wanneer je in de buurt komt van het hartje.

Astrid, je maakt ons blij!!!

Hoe werkt het:

De kadootjes zijn de zogeheten P.I.F (Pay It Forward) kadootjes. Je ontvangt een zelfgemaakt kadootje van iemand en mag daarna een zelfgemaakt kadootje aan drie anderen + aan degene van wie je het kadootje kreeg sturen.

Ik stuur dus straks een kadootje naar haar en nog drie anderen die zich hopelijk aanmelden!

Wie heeft er zin om mee te doen? Ik zoek dus 3 mensen die graag een zelfgemaakt kadootje ontvangen en ook weer naar drie mensen en naar mij een zelfgemaakt kadootje willen toesturen.

Heb je zin om mee te doen? Plaats dan onder dit bericht een reactie en wanneer er drie zijn kunnen we van start... Ik kijk er naar uit...

Deze PIF loopt al even - ik had wat vertraging door omstandigheden maar ben nu al lekker aan de gang voor in ieder geval het retourkadootje voor Astrid. Ik hoop zo snel als er drie mensen hebben gereageerd deze actie te vervolgen!

Laat maar zien - al die reacties!!!

Geef-het-door actie en Pay It Forward...

Met hangen en wurgen ben ik in het dagelijkse ritme gekomen. Wat een verschrikkelijke tegenvaller ook dit jaar weer!!! Nu ben ik weer aan het genieten van de momentjes die ik alleen thuis ben en de boel weer wat meer structuur kan geven.


Zo heb ik ondertussen de kadootjes van de geef-het-door actie in de brievenbus gedaan en ben ik druk aan de gang voor de PIF, waarover deze week meer. Astrid, als jij mij vast je adres mailt??? Dan kan ik in ieder geval mijn creatie voor jou opsturen zodra het zover is... héééééél binnenkort...