De laatste vakantiedagen en de eerste dagen in het keurslijf...

De laatste vakantiedagen gingen vlotjes voorbij. Het weer was vorige week nog redelijk dus nog tijd om met het gezin te zwemmen en andere uitjes te doen. We hebben meegedaan met een drum-tas-tic clinic in Ahoy, zijn nog een dagje wezen varen en hebben ons door het gevoel laten leiden. Geen strakke tijdsplannen en geen horloges om. Behalve papa, want die was al aan het werk maar mama had weer een weekje vrij.


Helaas hoorden wij vorige week dat de juf van Lente van vorig schooljaar afgelopen woensdag overleden was. De kinderen moesten eigenlijk dinsdag weer de eerste dag naar school maar dat werd ivm de uitvaart een halve dag. Een verdrietige eerste schooldag voor de hele school... Vandaag, woensdag, weer een halve schooldag en het ritme komt er nauwelijks in. Ik voel dat ik me verzet met hand en tand om weer in het dagelijkse ritme te komen. Ik vond het allemaal wel prima - een beetje rondlummelen en doen wat de dag ons bracht...


Gisteren was ik de hele dag van slag van de strijd met het ochtendritueel, de verdrietige sfeer op school en het gevoel dat de vakantie voor dit schooljaar weer voorbij is. Maar vandaag ging het ochtendritueel weer zo moeizaam - lastig om uit bed te komen - voor ons allemaal - opschieten met aankleden en eten - voor ons allemaal - in de regen op de fiets - voor ons allemaal - weer op tijd terug bij het schoolhek zijn en om 14.00 bij de tandarts - voor ons allemaal...
Maar Lente trekt zich nergens iets van aan en zij leeft haar eigen leven, met of zonder strak in de tijd te zitten...




...zij maakte een fijne uitnodiging en hing die op de deur. Wij zijn erg benieuwd naar het tooneelstukje met een dasje. Wij hebben ons hier ingesgrefen... om het gevoel van alle tijd van de wereld maar weer even vast te grijpen en te houden...







En in een volgende blogje ga ik vertellen over de post die ik ontvangen heb van haar, en over het dagje varen en over het laatst afgeronde projectje en over ons mini moestuintje en over de zonnewering en over het onlangs gestartte projectje en over de drum-tas-tic clinic en over de versierde eierkoeken en over de PIF en over de andere dagelijkse beslommeringen die me dan te binnen schieten...

De geef-het-door-actie

Van Huize Steen kreeg ik deze mooie bloem in het kader van de geef-het-door actie. De bloem heeft een mooi plaatsje aan een kast in de huiskamer.

Huize Steen: heel erg bedankt, ik ben er blij mee.







Een gezellige kaart uit een periode die me erg aanspreekt zat er ook bij in de enveloppe.

En nu gaat het natuurlijk om het doorgeven...

Het is de bedoeling dat ik aan drie mensen een gezellig kadootje/kleinigheidje opstuur wat is gekocht, gevonden of zelf gemaakt. Die drie mensen sturen ook weer een kleinigheidje op naar drie mensen. Wie o wie wil graag meedoen met de geef-het-door actie. Het gaat om de eerste drie die een reactie achterlaten.

Vanmiddag toevallig al een leukigheidje in gedachten - ik zou het zelf een erg leuk kadootje vinden. Maar dat is natuurlijk erg persoonlijk...

Haar trouwdag 60 jaar geleden...

Afgelopen zaterdag, 60 jaar geleden, zijn mijn ouders in het huwelijksbootje gestapt. Helaas is mijn vader 4 jaar geleden overleden.
Het is een goede dag voor mijn moeder, een dag waar ze met fijne gevoelens aan terug denkt.




De officiële trouwfoto.

Mijn moeder zoals ze afgelopen zomer bij ons op visite kwam op ons vakantie-adres voor een barbecue. Ze is ondertussen onlangs 86 jaar geworden helaas lag ze toen in het ziekenhuis maar dat feestje hebben we tegoed komende september met alle 9 kinderen, 17 kleinkinderen en 2 achterkleinkinderen.

Een korte up-date...

En ineens besef ik dat het al weer twee weken geleden is dat ik voor het laatst een stukje heb geschreven op mijn blog. En dat vind ik jammer, want bloggen is leuk.

Maar wat ook leuk is, is de zomer en de kinderen hebben vakantie en mama moet werken dat is dan weer minder leuk in de kindervakanties...

Al mijn tijd gaat naar mijn kinderen wanneer ik niet aan het werk ben - we zijn vaste klant in het zwembad, op het strand, in speeltuinen en ondernemen van alles. Daar ga ik vast nog een keer een stukje over schrijven.

Deze morgen doen we rustig aan want mama moet werken vanavond en soms moet het huishouden ook wat aandacht...

Wat ik vergat te vertellen was dat ik dit weekend een fijn kadootje van iemand heb gekregen in het kader van Geef-het-door, hiervoor erg bedankt, en net kreeg ik van iemand weer een fijn kadootje in het kader van pay-it-forward, ook hiervoor erg bedankt...

Natuurlijk ga ik daar nog een paar leuke plaatjes van maken zodra ik de accu-oplader heb gevondenvan mijn fototoestelletje... en stukjes over schrijven. En natuurlijk bedenken wat ik dan weer ga doorgeven en zelfs zelf maken... maar deze week is voor mijn gezinnetje om samen tijd door te brengen deze laatste dagen van onze zomervakantie...

Het project van deze vakantie...

Meestal neem ik in de vakantie een handwerkje mee. 's Avonds - zodra de kinderen op bed liggen - nog even freubelen, zittend in de tuin. Lekker rustig - helemaal lekker zolang het te warm is om binnen te zitten en 'vonkenbakkie' kijken is niet zo heel erg mijn ding - zeker niet als alle wedstrijden van het kampioenschap voetballen gekeken worden...


Echte knapperds die aan bovenstaande foto kunnen zien wat het uiteindelijke resultaat is geworden...

Bij ons in de slaapkamer staat een grote rieten maand met daarin allemaal zakken en tasjes met handwerkprojectjes die nooit af zijn gekomen. Sommige dingen hoeven alleen nog maar in elkaar gezet te worden. Andere dingen alleen maar ingelijst of afgehecht. En dan zijn er nog die projectjes die alleen maar gekocht zijn en waar na één uurtje de moed al in mijn schoenen zakte en het toen al werd verbannen naar een hoekje in huis - onderin de kast, de mand in de slaapkamer, het hoge luik op de overloop, etc.
Omdat ik wel een beetje 'bewust' wil zijn - gooi ik nooit een projectje weg of je dan blij moet zijn met deze eigenschap is in dit overvolle huisje maar de vraag...

Afijn,... omdat voor de vakantie alles onder handen werd genomen ivm de taxatie moest ook die mand weer eens worden ontdaan van alle stof en erger... En ik kan het niet laten dan toch even in de verschillende tasjes en zakken een blik te werpen - vooral wanneer ik me niets meer herinner van het bestaan van een tasje of zakje...

Vandaar dat zulke klusjes bij mij niet opschieten - de boekenkast uitmesten duurt uren - oude rapporten, schooldiploma's, fotoboeken, etc. passeren de revue en ik kan het niet laten niet te kijken...

Nu gaat het dus over deze zak...



En dit zit erin... haakkatoen en een paar losse gehaakte granny squares...




5 verschillende kleuren, goede kleuren combinatie helemaal passend bij de squares...

Maar met zo weinig squares begin je niets - geen idee wat het ooit had moeten worden. Geen boekje of tijdschrift met patronen te bekennen. Ik denk dat het is gekocht toen Roos een heel klein meisje was - er zat namelijk een bonnetje in van guldens... dus voor 2002... oeps - schaamschaam - zucht -

In besloot het mee te nemen naar ons vakantie-adres en daar te bekijken wat ik ervan zou maken. Een soort freestyle dus...

Als eerste heb ik de squares die er waren aan elkaar gehaakt - ik heb namelijk een hekel aan het aan elkaar naaien van gehaakte of gebreide lappen cq lapjes.

Maar dat werd niet mooi - nog aan het twijfelen wat het zou worden - mijn gedachten dwaalden af naar pannenlappen, eventueel een tasje voor één van de meisjes - een give-away???

De aan elkaar gehaakte kant zag en stukken beter uit, het witte katoen haalde de hele kleur op. Nog steeds niet goed wetend wat ik ervan zou maken heb ik eerst maar afgehecht wat ik had. Want afhechten moet je toch...

En daar begon iets te broeden, ik kreeg een visioen van een blond meisje met een fijn topje aan...
Alles wat ik erbij nodig had waren wat meer granny squares dan dat ik tot dan toe had gehaakt. En squares haken zo lekker weg - maar wat heb ik toch een hekel aan het afwerken van al die draadjes... even de kiezen op elkaar en dit projectje afronden - ik had ten slotte tijd zat...

En zo is het topje geworden. Dit is het topje voordat ik het heb gespannen en gestoomd om het strak in model te krijgen. Maar Lente was te ongeduldig om te wachten tot het thuis in model is gemaakt en wilde het erg graag aan in de ´hete´ periode dat wij op vakantie waren.

Het past prima en staat haar erg leuk... ze is er superblij mee en ik natuurlijk supertrots op mezelf dat er weer iets uit dat grote stofnest van een mand is afgemaakt...

Goede kleuren bij een blond meisje - net zoals ik had gezien in mijn visioen...

Zou ik het aandurven nog een projectje te kiezen uit de grote mand en dat af te maken zonder dat ik het in een hoek gooi of weer terug in de mand...

Misschien moet ik er een doel van maken... één projectje per maand afmaken... laat ik daar eens een nachtje of wat over slapen... is wel erg goed voor mijn succeservaringen... whahahaha

Wij houden van het strand...

Ook deze zomer hadden wij gekozen voor een vakantie aan het strand. Gewoon de Nederlandse kust en we hebben ook dit jaar weer fantastisch weer gehad.
Wij vinden strand altijd leuk, ook wanneer het weer slecht is maar het liefst hebben wij natuurlijk een stralend zonnetje...
De kinderen zoeken vaak schelpen waar wij thuis weer geweldige dingen van knutselen op de dagen dat het slecht weer is in de herfst en winter bedoel ik...



Na een discussie die nergens over ging - je met de rug naar elkaar toe ligt met je neus klem in een boekje om te laten zien dat je het echt niet met elkaar eens gaat worden - dat één van de twee dan een leukigheidje maakt in het zand... nogmaalsbedankt Cor, zo heb je me in al die 19 jaren nog nooit verrast... Waar je dan 23 foto's van maakt om thuis de beste foto uit te zoeken om te laten afdrukken op canvas voor boven het bed in onze toekomstige nieuwe slaapkamer... voor de toekomstige goedmakertjes - of om elkaar mee om de oren te slaan in zo'n fijn discussie momentje...




Wij houden van de picto's van Dick Bruna op het strand die ons en onze kinderen richting geven elkaar weer te vinden - mocht iemand de weg naar de handdoeken niet meer kunnen vinden...




Strandhuisjes zijn bij mij altijd erg populair. Ik wil graag weten wat daar allemaal in huist... Zodra iemand een deur opengooit komen de meest waanzinnige dingen tevoorschijn. Zaken die al meerdere jaren geleden ongezien dat strandhuisje in werden gekieperd en dan wel eens voor bijzondere verrassingen zorgen...




Opkomende zee... die alle, door de kinderen - en papa's - mooi gebouwde kunstwerken allemaal opeet...

Duikbrillen en andere zwemhulpmiddelen... vooral wanneer foto's worden gemaakt met je duikbril nog op je neus wanneer je net boven water komt voor een grote hap lucht... neehee - die foto's blijven geheim...

En de schelpen gaan natuurlijk mee naar huis...

Wanneer je ze uitpakt thuis ruikt je nog de geur van de zee en ook de geur van een klein beetje rottend zeewier - dat is dan wel weer jammer ja -

Dit jaar het vierde jaar achteréénvolgend dat we dezelfde vakantieplek bezoeken - maar voor mijn gevoel nog lang niet klaar met daar naartoe gaan. We hebben zelfs even op de huizensite gekeken wat de koophuizen daar kosten - mochten we ineens een leuke baan die kant op tegenkomen. Nee hoor, dat zal wel bij een fantasietje blijven... Want wanneer je daar woont - waar wil je dan weer naartoe op vakantie??? Misschien is een vast vakantieadres een optie, dan kunnen we alle weekenden en alle schoolvakanties... Onee, moet ik eerst een baan in het onderwijs zoeken... zucht... Toch maar omscholen - hoeft niet persé lang te duren... Maar dan het werk ook nog leuk vinden natuurlijk...

Aankomst bij het vakantiehuis

Wat het vakantiegevoel helemaal bijzonder maakt is een gevoel van welkom zijn in je vakantiehuisje... en alles wat daar voor nodig is, is een gezellig kralengordijn bij de deur...




Ik ben van plan de komende dagen wat vakantieverhalen op m'n blogje te plaatsen - sommige errug leuk - andere wat minder wanneer het gaat over de kwalleninvasie op het strand, hoe een gezinslid drie keer werd gegrepen door zo'n vies beest en uiteindelijk kotsend en wel ziek werd daarvan en de thuisreis met emmer op schoot in de auto moest doorbrengen...