Een etage op ons huis - de rondleiding - vóór...

Hier schreef ik er al over... Hoe wij op een koude natte winterdag een etage op ons huisje kregen...

Tijd voor een rondleiding en op korte termijn komen ook de foto's van hoe het nu is geworden 'nu het zo goed als af is'...

Hier stond tot voor kort een muur, nu is die verdwenen en staat er een trap naar boven. 'Op het dak' is nu een etage geplaatst. De trap staat nog los - maar wel klem. Ik heb er een beetje klotsende oksels van wanneer ik die trap naar boven loop...

Zo kijk je naar boven - zo ziet de etage eruit die bovenop ons 'dak' is geplaatst...

Hier een foto van de ruimte waar ons toilet komt, ziet er een beetje smal en benauwd uit...

In deze ruimte gaat Roos slapen wanneer het af is.

De ruimte waar Cor gaat computeren en sporten is een hoekkamer. Bovenstaand gedeelte is voor zijn sporten...

... en dit gedeelte is voor het computeren...

Hier zie je de hoek lopen...

Dit is de ruimte waar Joey gaat slapen wanneer het af is. Het toilet staat er tijdelijk - hij krijgt geen toilet in zijn kamer...

En hier is nog een stukje van de kamer van Joey...

Zoet haken en wild breien

Bij mijn favoriete handwerkwinkel hebben ze 'zoet haakwerk' in de etalage staan. Helemaal leuk, ik heb zo'n boekje gekocht en een tompouce gehaakt. En dan staat er in dat boekje dat de gehaakte delen op elkaar moeten worden gelijmd. Ik heb geen flauw benul van dat lijmen - moet dat met speciale lijm? Ik neem toch aan dat het niet gaat lukken met een plakstift... Wie heeft een tip voor mij, dan kan ik weer door... met het bijbehorende kopje thee...

Er is een wildbrei project geweest. Iedereen die wilde kon meedoen met het breien of haken van lappen om het 'straatbeeld aan te kleden'...

Met een aantal van die lappen zijn twee fietsen ingepakt - ook is er een slingers van pompons gebruikt om om het stuur te wikkelen.

Lente vindt het prachtig om te zien en wil graag met de ingehaakte fiets op de foto. Vooral die ingehaakte fiets met roodtinten is helemaal mooi - jammer dat hij zo niet meer te gebruiken is!

Of nog liever met allebei de fietsen op de foto...

En wat deze winkel dan weer bijzonder maakt is de boom die op het plein staat waar 'Engelse drop' aan groeit... en ook nog spekjes trouwens... en schuimblokken...

Op bovenstaande foto is te zien dat de stam van de boom gedeeltelijk is ingepakt - daarom groeit dat snoepgoed aan die boom - omdat de stam lekker warm blijft...

En hier een vergroting van het snoep - het is verder niets speciaals hoor - er komt geen duur garen aan te pas. Gewoon een huis, tuin en keuken bolletje en dan met vier draden tegelijk aan het breien of haken... maar erg leuk om te zien en vooral Lente is fan - ze heeft het de laatste dagen over gehandwerkt snoep uitdelen op school met haar verjaardag... zucht... Gelukkig heb ik dan nog tot maart...

Gehaakt rokje (en houtkachel)...

Hier koos Lente een paar kleurtjes die haar wel mooi leken. Ik begon in het wilde weg te haken totdat ik genoeg inspiratie had om er iets in te zien wat het zou worden!!!

Lente is helemaal blij met haar rokje maar voor het mooie was hij iets te groot. Zolang zij bleef zitten bleef het rokje ook wel zitten... Maar bij drukke spelletjes ging het helemaal mis... Af en toe kon zij geen stap meer verzetten omdat het rokje onderaan haar enkels zat...

Dat hebben we opgelost met een mooi vlechtwerktouwtje en daar onderaan twee gezellige pompons. Nu ging het katoen dus schoon op. Een goede pompon maken was ook best nog lastig - de ene keer te weinig katoen, de volgende keer niet goed vast gemaakt zodat er een pompon met haaruitval aan het rokje zat.

Maar nu geloof ik toch dat het voor elkaar is!!! Het rokje zakt niet af, ook niet wanneer zij beweegt en de pompons hebben nog steeds iedere dag na het dragen van het rokje evenveel haren...

(Op de bank ligt nog één van de mislukte pompons...)

Nu vraag ik een beetje aandacht voor de houtkachel. Toen wij dit huis kochten, 15 jaar geleden, was ik helemaal verliefd op die prachtige houtkachel. Afgelopen winter hebben we een etage op ons huis gekregen (zie hier) (en we zijn nog niet klaar met verbouwen zie workmate midden in de huiskamer) en hadden we de keus de schoorsteen door te trekken naar boven of afscheid te nemen van het zelf stoken. Dat was een lastige...

Niet dat de kachel dagelijks aan was in de winter maar af en toe lekker een beetje fikkie stoken is toch erg leuk - vooral wanneer je niet te dichtbij zat, want de kachel is zo heet dat de haren van je benen schroeiden wanneer je langs liep.
Nu is dat probleem opgelost - de kachel kan niet meer aan omdat wij ervoor hebben gekozen het rookkanaal niet door te laten trekken naar boven... Erg jammer en het doet een beetje zeer dat de kachel nu weg moet!!! (Het was ook wel meer mijn ding dat het ding van Cor. Hij benadrukte de nadelen - de meubels niet kunnen verzetten in huis en het huis boven bleef koud omdat de thermostaat niet aan sloeg. Dat zijn we met elkaar eens.)

De kachel gaat in de verkoop (snikerdesniksniksnik).
Voor nu: Is er iemand die belangstelling heeft voor mijn altijd met veel liefde onderhouden houtkachel??? Het doet mij een beetje zeer dat hij weg gaat (maar ik weet dat ik straks blij ben wanneer de meubels ook eens anders gezet kunnen worden). De kachel doet het als een tierelier is alleen haast niet te tillen - dus alleen geschikt voor mannen met spierballen...

Bij belangstelling: ik heb er nog betere foto's van en de kachel staat nog in de huiskamer - kan daar worden bekeken.

Vakantie deel 8, de laatste...

De laatste dag van onze vakantie was het weer prachtig! We besloten naar het strand te gaan en Joey liet zich ingraven door zijn zusjes. Hij vond het een beetje warm en in het zand heb je in ieder geval geen last van zonnestralen op je lijf -




Joey zat daar prima en keek een beetje om zich heen -




Is zelfs erg blij met zijn ingraafexperiment -



Kan alles goed zien en levert overal ongezouten commentaar op -



Voor een bruine toet moet je wel naar de zon kijken natuurlijk -



Een 'echte' blije Joey -



Het weer was zo fantastisch dat we besloten om lekker op het strand te blijven en daar maar een frietje met snack te halen. Het was ondertussen al rond 19.30 uur en we rammelden van de honger. 'Gelukkig hadden we alle andere dagen een fijn uitgebalanceerd menu gegeten'...




Het smaakte allemaal prima - omdat het de laatste dag was op ons vakantie-adres hadden we besloten niet meer op de tijd te letten maar ons gewoon te laten meeslepen met wat er komen zou en waar we zin in hadden...



Toen ik een paar foto's van de omgeving aan het maken was stapte Lente op haar gemakje in een fritesbakje, maar dan met haar hiel in het sausgedeelte... daar kregen we zo de slappe lach van - gelukkig had ik het fototoestel al in mijn handen - anders was ik nooit op het idee gekomen om een foto te maken. Lente vond het niet zo leuk namelijk!!!



En daar liep Lente - met haar hiel onder de mayo... gelukkig had ik twee pakjes knoeidoekjes bij me...



Nb. dit is van drie weken geleden, ik was vergeten het eerder te bloggen...

De zorgboerderij

Afgelopen weekend zijn we naar een 'open dag' op een zorgboerderij geweest in de omgeving.

De zon scheen die dag en de kinderen hadden er extra veel zin in. Ook omdat de kinderen van
de boer en boerin bij onze kinderen in de klas - op school zitten.

Ze hebben verschillende dieren, die allemaal te aaien zijn... zeiden ze...

Het ene beest wat beter dan het andere...

De konijntjes wilden liever niet gestoord worden...

En het lukte niet om bij de kippen in de buurt te komen...

Lente en Roos deden mee aan een workshopje, spontaan, omdat alles er zo lekker uitzag!

Joey dacht dat hij niet op de foto zou komen zolang hij maar een beetje in elkaar gedoken zou zitten... whahaha...

En hier zijn de zelfgemaakte kippetjes klaar. Ze zijn prima gelukt, moesten eerst alleen nog mee in de hete auto naar huis... Thuis dan maar even in de koelkast om opnieuw in model gebracht te worden.

Uiteindelijk zagen ze er alle vier erg smakelijk uit!

Ik had 2,5 kilo tuinbonen gekocht, zagen er goed uit en leuk om ze weer eens te moeten doppen. Vonden de meisjes ook leuk om te doen. Ik zag ze liggen en het deed me denken aan bij 'oma' thuis. Daar was altijd veel groente en fruit uit moestuin en hingen zelfs aan de zolder de appeltjes te drogen - je weet wel die partjes met zo'n touwtje erdoor. (Jeugdsentiment - zucht -.) Jammer dat ik geen zolder heb, anders zou ik het zeker ook nog eens doen.

In de groene bak zit meer dan een bodempje afval van de tuinbonen in die grote hoeveelheid. Gisteren hebben we ze gegeten en ze smaakten weer heerlijk. Jammer dat ik nog steeds zwarte vlekken op mijn vingers heb van de bonen doppen - ik was vergeten handschoenen aan te doen...

Met mijn zus het voorlaatste weekend gesproken over wecken. Omdat mijn vader dat altijd deed bij ons thuis en het altijd goed lukte en heerlijk smaakte willen we weer eens wat gaan proberen. Omdat de appel- en perentijd weer voor de deur staat willen we nu kijken voor een weckketel en andere benodigdheden. Kunnen we rustig aan weer eens beginnen met appelmoes en stoofpeertjes. We hebben er zin in. Jammer dat mijn vader er niet meer is om nu eens onze weckresultaten te proberen... (en dan ga ik er maar van uit dat het gewoon gaat lukken...)

Vakantie deel 7 - Perzisch ajour

Voor vorige zomer was ik erg toe aan iets nieuws leren. Iets met een beetje uitdaging, iets waar ik lekker de zinnen mee zou kunnen verzetten. Samen met mijn zus ben ik een cursusje gaan doen. Niets bijzonders, gewoon iets wat we nog niet hadden geleerd - even lekker wat anders. Bij de plaatselijke handwerkwinkel waren verschillende cursussen in de planning. Wij kozen voor perzisch ajour.
Het zou handig zijn als voor aanvang van de eerste cursusbijeenkomst de spullen allemaal al in huis zouden zijn. Zo ging ik van te voren een keertje naar de winkel om mijn inkopen te doen.
De juf zei: "Wil je wit of creme?"
"Nou,... ehhh,... wit of creme.... even denken hoor" - zweetzweetzweet... Eigenlijk heb ik niet zoveel met wit of creme. Ik heb meer met lila en paars..." zucht steun kreun...
De juf vond het maar twijfelachtig en gaf een uitleg over de traditionele handwerktechniek en dat die in Perzië alleen maar in wit of creme kan worden gebruikt.
"Ik vind dat het in Nederland in iedere gewenste kleur zou moeten kunnen" zei ik nogmaals.
Uiteindelijk zag de juf ook wel in dat het geen enkele kant zou opgaan als zij zou blijven 'hangen' in de witte en creme tinten.



Uiteindelijk koos ik voor zes verschillende lila/paars tinten en voor de randen heb ik lavendel gekozen.
Iedere 14 dagen kwamen we 's morgens bij elkaar.
De eerste keer maakten mijn zus en ik kennis met de medecursisten. Allen 60+ en zéééééééér fanatiek. Van die doorgewinterde borduurtypes met allen zo'n bril met een paar centimeter voor de glazen zo'n loepding. Reuze handig kwam ik later ook achter...
Toen we onze spullen uitpakten kregen we enkele reacties - "Doen jullie geen creme of wit???"
"Neehee, wij willen juist eens wat afwijken van de tradities van perzisch ajour!!!"

Door de cursus heen merkten wij wat een ontzettend aardige dames het allemaal waren die de meest prachtige lappen hadden gemaakt. Allemaal kleedjes en lopertjes voor op kasten en tafeltjes. Daar moest ik even over nadenken... Ik ben helemaal geen kleedjes of lopertjes mens en zie het niet zitten om dat te worden...



Uiteindelijk is dit het resultaat geworden, ben daar meer dan een jaar mee bezig geweest. Voor het invullen van het laatste vakje was ik er nog steeds niet uit wat het zou gaan worden. In géén geval een kleedje of een lopertje!!!

Voor het laatste vakje bedacht ik dat mijn werk geen handtekening heeft. Geen kenmerk of iets waaruit blijkt wie het heeft gemaakt of wanneer. Dat mijn achter- achter- achterkleinkinderen zich zouden afvragen welke over- over- overgrootmoeder dit fijne werkje gemaakt zou kunnen hebben. Dus bedacht ik dat in dat laatste vakje mijn naam met het jaartal van afronden zou komen.

Natuurlijk geen probleem, ware het niet dat ik een hele lange achternaam heb... Dus de voornaam met mooie grote letters, steeds een aantal draadjes tussen iedere letter - de achternaam daarentegen werd steeds iets kleiner van lettergrote en de letters stonden ook steeds iets dichter tegen elkaar aan... De laatste letter staat zelfs gedeeltelijk in de rand van het vakje...

En dan komt hier de link naar het vakantieverhaal... Tadaaaaaaaa.......

Ik nam het mee op vakantie om daar op een regenachtige dag de achternaam uit te halen en opnieuw er op te borduren zodat het netjes en goed leesbaar zou zijn voor mijn nageslacht!!! Whahahaha...

En nu is hij zo!!! - ik snap dat jullie geen verschil zien... Maar nu is het borduurwerk écht helemaal klaar!!!

Blijft de grote vraag natuurlijk: Wat ga ik met dit knappe werkje doen - geen kleedje of lopertje in ieder geval - maar wat dan wel??? Mijn zus liet het inlijsten - ook mooi.

Tips zijn welkom...

Nb. afgelopen winter gestart met blackwork - maar dan met oranje en rood... daarover later meer...

Vakantie deel 6 - Haakwerkje

Ook deze vakantie ging weer een mandje mee met wat restjes bolletjes katoen. Eigenlijk is het mijn mandje met katoen van mijn hexagon sprei. Maar dat sprei heeft 'even' vakantie en ik verwacht niet dat er verder aan dat sprei gewerkt zal worden in 2011. Helaas... Wellicht dat volgende jaar de inspiratie weer terug komt voor dat grote project, nu ontbreekt de tijd en de energie me...

Terug naar het mandje - ik heb dus mijn mandje mee met wat bolletjes katoen in verschillende kleurtjes... ik hou wel van een vakantieprojectje - een beetje freubelen en zomaar een beetje in het wilde weg haken - wellicht komt er 'iets' uit...

Lente graaide op mijn verzoek door het mandje heen en ze koos voor meerdere paars en lilatinten die ze zelf wel zag zitten. Nog geen flauw idee wat er van gemaakt zou worden... Lente vroeg me of het iets zou worden wat ze zou kunnen dragen (natuurlijk kan ze alles dragen maar ze bedoelde een kledingstuk...). Vorige vakantie is er ook voor haar een kledingstuk afgem(h)aakt.

Eerst maar een paar losse toertjes gehaakt om een beetje in te komen... en om te kijken hoe de kleuren bij elkaar komen.

Volgens mij zit het met de kleuren wel goed!!! Nu nog even het idee uitbroeden...