De tuin is klaar voor het buitenleven...

Afgelopen weekend, het weekend voordat de moesson is begonnen, hebben wij het eerste deel van de tuin beet gepakt. Het was een zooitje geworden, met tegels die meer groen dan geel waren.





In sommige hoeken van de tuin lagen nog best grote hopen met bladeren jawel, al vanaf de herfst...



Alles is netjes aangeveegd, de kinderen hebben goed meegeholpen.




De grijze bak kwam helemaal vol met allerlei ellende wat de winter niet had overleefd of wat was stuk gevroren. Gelukkig blijft mijn kopjesrekje altijd in orde. Het kost me alleen, na iedere winter, een ander setje kopjes maar dat geeft niets, want dan kom ik ook eens van die spuuglelijke dingen af...



Eén stenen bloempotje heeft het overleefd, voor de rest is alles weggedaan.



De oudhollandse pannetjes en keteltjes blijven altijd goed te gebruiken. Ik moet binnenkort eens op pad met de kinderen om de pannen te vullen met gezellige éénjaarsbloemen. Makkelijk hoor - gooi ik ze in de herfst weer weg. Waarschijnlijk is de meivakantie daar een geschikt moment voor. Wat knappen de tuintegels altijd enorm op van de hogedrukspuit...

Uiteindelijk ziet dit deel van de tuin er netjes uit. Het terras waar we altijd zitten is weer glad en klaar voor gebruik.

Het hele deel achter de woonkamer is dus netjes, alleen de buxusbollen weer proberen een beetje rond te maken.

Maar om het hoekje... waar het grootste deel van de tuin is - waar we altijd het zwembad neerzetten, de was hangen en de auto parkeren - is het leed niet te overzien. Daar lijkt is het een grote wildgroei. Daar is zoveel werk te verzetten, daar staat de zon op, daar is het altijd nog groener dan groen. Zowel de tegels als de begroeing... Daar hebben we meer dan een éénmalige opknapdag voor nodig - om dat voor elkaar te krijgen.

Lente bracht vast de onkruidverdelger naar die kant...

Gelukkig regent het nu pijpenstelen - een beter excuus om je niet aan het tuin opknappen te wagen bestaat er gewoon niet...

Nu zijn de kijderen deze week, net als papa, vrij... helaas moet ik werken... Wellicht dat er deze week een droge dag is??? Want de tweede week van de vakantie heb ik ook vrij...

Het begin van het herfstklaar maken van de tuin...

Afgelopen week heb ik Joey gevraagd om ons 'uit de kluiten gewassen' boompje te snoeien, als begin van het herfstklaar maken van de tuin.



Joey wil altijd graag helpen met zulk soort klusjes, Roos was naar een feestje dus Joey heeft geknipt en Lente deed het in de groene bak...

Uiteindelijk is dit het resultaat geworden, bijna zoals ik het zelf ook zou hebben gedaan. Nu nog 'even' het onkruid uit dit stukje tuin verwijderen en de buxusbollen snoeien. Dat klusje doe ik altijd zelf, wanneer het niet zou lukken heb ik het zelf verpest... (ipv één van de kinderen...) Hahaha...

Hoe een kikkertje een veldmuisje werd...

De laatste dagen was het lekker weer en ik wilde wat in de tuin gaan doen. Toen wij terug kwamen van vakantie was het onkruid flink gegroeid en waren er veel planten en bloemen uitgebloeid. (Ik heb zelfs nog eventjes gedacht dat de buurman het onkruid mest had gegeven, zo hard was het gegroeid.Hahaha.) Gisteren dus de dag om daarmee aan de slag te gaan: alle uitgebloeide planten wegdoen, de hortensia lekker terugsnoeien en het onkruid tussen de tegels uit halen. De tuin herfstklaar maken met wat andere leuke dingen.
Zag ik dat de ene tomatenplant weer was begonnen met tomaatjes geven en ik zag zelfs weer een aardbei aan de aardbeiplant.



Ook de hortensia is nog mooi groen, ik had helemaal geen zin om dat allemaal al weg te snoeien. Het ziet er nog goed uit, wellicht is het een beter idee meer aan de tuin te doen zodra de 'echte' herfst begint!



Roos en ik zaten even lekker in te tuin toen Roos ineens dacht dat ze iets langs het tuinhuisje zag bewegen. Zelf dacht ze dat het weer dat kleine kikkertje was, wat daar al eerder was gezien. Dat zou best kunnen, ondanks dat het niet echt kikkerseizoen is.

En ineens zag ik daar ook 'iets' bewegen. Bruingrijzig van kleur, zwarte kraaloogjes, lange staart en schattige ronde oortjes bovenop het koppetje... een heel apart kikkertje dus...



Een veldmuisje dat op zijn gemakje aan het rondneuzen is. Geen bange muis die wegschiet zodra er iets beweegt maar een ontspannen 'pompompiedom' muis. Het was voor de muis en mij geen probleem dat ik op het gemak het fototoestel even ging pakken en weer terugliep om wat foto's te maken. Als een ervaren model bleef het muisje zitten om zijn ding te doen.



Later scharrelt het beestje op zijn gemak door de tuin, gluurt hier en daar tussen de tegels, op zoek naar wat te eten.

Uiteraard heb ik even de achterdeur dichtgedaan - niet voor de kou - meer voor het veldmuisje. Een veldmuisje in je tuin is wellicht schattig maar zo'n brutaal en ontspannen beestje als dit heb ik liever niet in huis. Muizen in huis is een heel ander verhaal!!!!